Trzeba podkreślić, że zamiar ujęcia problematyki mediów elektronicznych w perspektywie konstytucyjno prawnej i – wobec tego – ze szczególnym uwzględnieniem zasady wolności słowa (wynikającej zarówno z Konstytucji, jak i ze zobowiązań międzynarodowych RP) miał w znacznym stopniu pionierski charakter, bo tematu nie podjęto dotąd w polskiej literaturze prawniczej. Bardzo trafnie Autor poświęcił wiele uwagi płaszczyźnie prawa międzynarodowego (w tym m.in. szeroko analizując orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka), czyniąc z niej konceptualny punkt wyjścia dla analiz prawa polskiego. Wartościowe są rozważania nad sposobami harmonizacji wolności słowa, prawa do informacji, a także interesu publicznego w regulacjach prawnych, dotyczących mediów elektronicznych. Słuszne było rozgraniczenie konstytucyjnej pozycji nadawcy publicznego i nadawcy prywatnego, więc postawienie pytania, w jakim zakresie powyższe wolności, prawa i wartości konstytucyjne znajdują zastosowanie w obu tych wymiarach. Publikacja daje odpowiedź na wiele z tych pytań, przede wszystkim jednak – bo taka była też koncepcja rozprawy doktorskiej – stawia owe pytania w sposób naukowo dojrzały, ustala metodologię poszukiwania odpowiedzi i dostarcza niezbędnych przesłanek dla sformułowania tych odpowiedzi. Tak ujęte rozważania wyczerpują w zasadzie konstytucyjną płaszczyznę analiz. Reszta należy do badań prowadzonych z perspektywy szczegółowych badań, ale – co trzeba wyraźnie podkreślić – w dzisiejszych warunkach państwa prawnego te badania szczegółowe nie mogą być efektywnie prowadzone bez uprzedniego podjęcia i wyjaśnienia podstawowych kwestii konstytucyjnych. Na tym polega wartość publikacji Mikołaja Romanowskiego i dzięki temu pozostanie On obecny w nauce polskiego prawa konstytucyjnego, choć niestety zabrakło Go przedwcześnie między nami. My wszyscy jednak, którzy  w tym krótkim okresie życia zawodowego i naukowego mieliśmy możliwość się z Nim stykać, na zawsze zachowamy Go w naszej pamięci.

Leszek Garlicki
profesor Uniwersytetu Warszawskiego