Autor książki Aleksander Szemiel syn Napoleona i Tekli urodzony dnia 24 marca 1923 r. we wsi Dumaryszki 6, w gminie Plusy na północnej Brasławszczyźnie. W roku 1938 rozpoczął naukę w ogólnokształcącym gimnazjum w Brasławiu. Po zajęciach tych ziem przez bolszewików przerwał naukę i wrócił do swojej wsi dzieląc losy jej mieszkańców i obserwując zachodzące przypadki dnia codziennego. Po przyjściu Niemców pracował w urzędzie gminy Plusy jako kancelista. Po roku się zwolnił. W lutym 1944 r. został zaprzysiężony i przyjęty w szeregi A.K. W dniu 25 kwietnia 1944 r. otrzymał rozkaz stawienia się do służby czynnej jako żołnierz. Wraz z całą 23 Brasławską brygadą AK dzielił jej losy: walki, rozbrojenie, Miedniki, Kaługę i lasy Sieredniakowskie. W 1946 roku przyjechał z całą grupą byłych akowców do Polski, zatrzymał się w Warszawie i pozostał w niej na zawsze. Tutaj w 1948 roku zdał egzamin maturalny, a w 1964 r. obronił pracę magisterską na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1960 jest czynnym członkiem Chóru Męskiego im. W. Lachmana Towarzystwa Śpiewaczego „Harfa” dzięki któremu odwiedził większość krajów Europy. Pracował w Polskim Radiu, w Energetyce oraz w Urzędzie m.st. Warszawy. W 1962 r. ożenił się z Marią Ziembicką. W rok później urodziły mu się bliźniaki Jaś i Małgosia.
