Jerzy Tomasz Świderski, „Lubicz”, „Feciński”, 12604 Urodzony w 1929 roku. W harcerstwie – od 1937 roku (jako zuch). Przyrzeczenie harcerskie złożył w 2 Warszawskiej Drużynie Harcerzy im. Tadeusza Rejtana tajnego harcerstwa polskiego w maju 1942 roku. W zimie 1943-1944 roku jako jeden z zastępowych 2 WDH przechodzi szkolenie w służbie łączności. Jednocześnie bierze udział w akcjach „małego sabotażu”. 31.XII.1943 złożył przysięgę wojskową Armii Krajowej. Stał się żołnierzem Plutonu Łączności Batalionu NOW „Gustaw” Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej. Przed Powstaniem uczestniczył w akcjach zdobywania i przenoszenia broni oraz w wywiadzie i rozpoznaniu. Był ranny.
Po Powstaniu nadal działał w konspiracji harcerskiej w 2 i 23 WDH im. Bolesława Chrobrego przy gimnazjum im. Stefana Batorego. Zatrzymany przez UB w październiku 1945 roku we Wrocławiu pod zarzutem próby przedostania się na Zachód, po powrocie do Warszawy został aresztowany w grudniu 1945 roku. Do lutego 1947 w areszcie śledczym MBP na ul. Koszykowej i w więzieniu mokotowskim. Skazany przez Sąd Wojskowy na 3 lata więzienia - zwolniony został z dalszego odbywania kary po amnestii.
Maturę zdał w 1948 roku w Liceum im. St. Batorego. W okresie studiów na UW a następnie Akademii Lekarskiej był nadal instruktorem w 23 WDH i pracował jako młodszy asystent w Zakładzie Histologii i Embriologii. Wydział Lekarski Akademii ukończył w 1953 roku z wyróżnieniem, Doktorat Nauk Medycznych obronił w 1960 roku, habilitację i docenturę uzyskał w 1970 roku tytuł Profesora Nauk Medycznych otrzymał w 1984 roku. Uzyskał specjalizacje w dziedzinach Pediatrii i Kardiologii.
