Bohdan Butenko (oprac.graficzne)
Część scenografii do Kabaretu Starszych Panów stworzył Bohdan Butenko, rysownik kojarzony z twórczością dla dzieci, do dziś znany najmłodszym czytelnikom "Misia", jako autor niezapomnianego rysunkowego Gapiszona.

Obchodzący pono 65. urodziny, zdaje się przeżywać ostatnio renesans swej ilustratorskograficznej twórczości. Pod koniec roku ukazało się trzecie już wydanie niezapomnianego "Donga, co ma świecący nos" - absurdalnych wierszyków Edmunda Leara.
W niektórych wydaniach również klasycznych "Wakacji z duchami" Adama Bahdaja (żelaznej pozycji wakacyjnych przypomnień w TV) umieszczano rozkładaną mapkę, z której zrezygnowano w czasach poligraficznej mizerii lat 80. W książce "Kanapony" Butenko zażyczył sobie wycięcia w poszczególnych kartach dziurek, gdzie sam wyrysowal dziurki do kluczy.
W tym miejscu należy wspomnieć o Bohdanie Butence jako prekursorze polskiego powojennego komiksu. Nieśmiertelny Gapiszon powstał jako postać rysowana na żywo w programie telewizyjnym już w 1957 roku. Pod koniec lat 60. dla "Świerszczyka" Butenko wraz z Krystyną Boglar stwarza Gucia i Cezara - hipopotama i psa, których animowane przygody przypomina od czasu do czasu TV Polonia. Nowatorskim komiksem był z kolei pod koniec lat 70. "Kwapiszon".
Myliłby się jednak ktoś, kto by sądził, że Butenko ilustruje i tworzy wyłącznie dla dzieci. Do przy ozdobienia książki Agnieszki Osieckiej "Wzór na diabelski ogon" użył fotograficznych i drzeworyciannych kolaży. Fascynacja starymi fotografiami i rycinami jest zresztą widoczna w wielu miejscach. Sama sygnatura autora, sięgająca do renesansowych wzorów, też o tym mówi: charakterystyczne "Butenko pinxit" można znaleźć nawet na żartobliwych porcelanowych kubkach.

---