Jerzy hr. Łopaciński urodził się w 1900 roku w Wilnie jako drugi syn Sergiusza Łopacińskiego i Eweliny z Rutkiewiczów, a zmarł w 1964 roku w Gdańsku.
Jego ojciec Sergiusz Łopaciński był właścicielem ziemskim w powiecie brasławskim, działaczem stowarzyszenia ziemian. Należało do niego szereg majątków, a jego siedzibą był Annodwór. Zmarł w 1934 roku w Wilnie. Ojciec Sergiusza Ignacy w czasie pobytu na dworze w Petersburgu poznał i ożenił się z damą dworu Rosjanką Anną Szczepkiną ze znanej moskiewskiej rodziny. Ignacy zmarł młodo, a jego żona całe życie spędziła na Wileńszczyźnie w majatku męża w Annodworze zarządzanego przez jej syna Sergiusza. Zmarła w 1917 roku
Pamiętnik Jerzego Łopacińskiego był pisany w czasie nauki w moskiewskim gimnazjum w latach 1914-1917 i obejmuje pobyt w Moskwie przerywany dłuższymi i krótszymi wyjazdami do Wilna i rodzinnego majatku w Annodworze.
Rewolucja w Rosji i trwająca wojna nie pozwoliły na dokończenie nauki w Moskwie. Po zakończeniu wojny i uzyskkaniu przez Polskę niepodległości Jerzy Łopaciński skończył gimnazjum w Wilnie, a następnie studiował na Politechnice Warszawskiej i Lwowskiej. Po śmierci rodziców zajął się majątkiem w Annodworze.
Czasy te i wydarzenia spisuje w kolejnych zeszytach pamiętnika. Ilustruje je zdjęciami w albumach fotograficznych.
W czasie drugiej wojny światowej po przyłaczeniu Litwy do Związku Radzieckiego Jerzy ucieka do Warszawy. Tam bierze ślub z poznaną jeszcze w Wilnie Marią Uleniecką. Po wojnie przenosi się wraz z rodziną na Wybrzeże, gdzie pracuje w „uspołecznionym” rolnictwie. Umiera w 1964 roku w Gdańsku w wieku 64 lat.
