(ur. 1820, zm. 29 grudnia 1889 w Zakopanym) - polski profesor patologii, wybitny lekarz, miłośnik przyrody. Był współtwórcą Towarzystwa Tatrzańskiego i jednym z pierwszych badaczy przyrody tatrzańskiej. Na jego cześć nazwano: Wrotami Chałubińskiego jedną z przełęczy w głównej grani Tatr.
W latach 1838-1840 studiował medycynę na Akademii Medyko-Chirurgicznej w Wilnie. Po zamknięciu Akademii Wileńskiej kontynuował studia w Dorpacie. Członek korporacji akademickiej Konwent Polonia. Dyplom doktora medycyny i chirurgii uzyskał w Wrzburgu. Od 1845 w Warszawie, praktykę lekarską rozpoczął w Szpitalu Ewangelickim. Uczestniczył jako lekarz w powstaniu węgierskim (1848).
Tytus Chałubiński był wyjątkową, owiana legendą postacią i wielką osobowością, która wywarła w ubiegłym stuleciu znaczący wpływ na życie społeczeństwa polskiego i rozwój kultury narodowej. Należał do ludzi o szerokich horyzontach i wszechstronnych zainteresowaniach, zarówno w zakresie nauk humanistycznych jak i przyrodniczych. Był z wyboru lekarzem, zaś z zamiłowania przyrodnikiem. Zajmował się badaniem tatrzańskich mchów.
Od 1873 roku przyjeżdżał każdego lata do Zakopanego, a jego zakopiańskie wakacje zaowocowały takimi skutkami, że historycy Zakopanego ów rok przyjmują za przełomową datę dla rozwoju Zakopanego i polskiej turystyki górskiej. Nie ma w Zakopanem, w Tatrach, jednej dobrej sprawy, która by nie była przez niego zapoczątkowana lub dokonana – pisał Stanisław Witkiewicz – Zakładał on szkoły, budował drogi, tworzył banki, stowarzyszenia, wprowadzał wszystko, co mogło ucywilizować, uspołecznić, uszczęśliwić lud góralski i wszystko, co mogło wpłynąć na rozbudzenie zamiłowania do Tatr w społeczeństwie.
W 1882 roku powstał jego zakopiański dom, a w 1888 roku Chałubiński po raz pierwszy spędził w nim zimę. Dwa tygodnie przed śmiercią tu dla chorego „króla Tatr” grał Ignacy Paderewski.
Brak wyników.
